Monthly Archives:april 2020

devided-soul

Het hemels hartsrefrein

23 apr , 2020,

Onopgeloste zaken
Eigen fouten and beyond
’t Blijft motiveren en raken
The mess die ik in mensenlevens vond

Levens zonder bodem
’t Hart een vergiet
Help! Onderliggend wassend water
Wanhoop! Verdrinkend in verdriet

Waar is vaste grond?
Een stop voor de afvoer of vinger in de dijk?
Een doekje voor het wondvocht?
’t Helend koninkrijk?

Waar een mens niet kan komen
Voor onszelf onbegonnen terrein
Start de boer weer met zaaien:
Het hemels hartsrefrein.

(Joa Ephraim, 21-11-2017)

e2ccc7b_w1272_imgsimplephp

Onzichtbare Vijand

apr , 2020,

Onzichtbare Vijand 

De wereld vecht tegen een onzichtbare vijand
Wie is tegen hem bestand?
Hij gaat rond om te verslinden,
Onzichtbaar. Wij zijn als blinden.

Zwakken bezwijken
Armen en rijken
Wie houdt er stand
Tegen deze onzichtbare vijand?

Militaire macht kan ons niet beschermen
Maar met maskers, schorten en schermen
Verweren we ons met hand en tand
Tegen deze onzichtbare vijand

Houdt afstand
Vanwege de onzichtbare vijand
Zijn sterkste wapen is paniek
‘Word ik ook ziek?’

Hoe hou ik stand tegen de onzichtbare vijand?
Hoe verhoog ik mijn weerstand?
Het medicijn tegen angst is vrede
Vrede, van je Onzichtbare Vriend

Goede Vrijdag!

(door Arjan Munneke)

Mijn Moeder

15 apr , 2020,

Mijn moeder is mijn moeder

Dat is gewoon een feit

Ik was een kleine baby

Toen raakte ze me bijna kwijt

 

Het ging niet helemaal goed

Moest in het ziekenhuis achterblijven

Afscheid nemen voor hoe lang

Het is niet te omschrijven

 

Het schip ging verder zonder mij

Voor niemand was dat leuk

De band tussen moeder en kind

Kreeg een gevoelige deuk

 

Terug aan boord kwam nummer drie

Later vier en vijf erbij

Ma moest de tijd verdelen

Dat telde ook voor mij

 

Varen heeft ook een risico

Het gaat soms ook wel mis

Verdrinken deed ik dus bijna ook

Maar pa dook zeer gewis

 

Mijn moeder stak mij in mijn bed

Dat vond ik maar heel raar

Maar ik heb er nooit bij stil gestaan

Hoe werd zij dit dan gewaar

 

Het was dan toch zover

De school kwam in het zicht

Een nachtmerrie eerste klas

Maar het was verplicht

 

Voor mij echt niet mijn beste tijd

Ik was weggedaan

Het ging niet anders

Maar was bij mijn thuis vandaan

 

Ook toen stond ik er niet bij stil

Hoe mijn moeder dit onderging

Overleven op die school

Was voor mij echt niet gering

Weer kreeg ik het voor elkaar

Te balanceren op ’t levens koord

Ik hing te ver over de trapleuning

Suisde naar beneden ongehoord.

 

Pa kwam naar het ziekenhuis

Ma die kon toen niet

Er waren nog meer kinderen

Maar dat zag ik toen zo niet

 

Van het schip toen naar de wal

De tijd gaat blijkbaar vlug voorbij

De puberjaren kwamen

Met de nodige kibbelarij

 

Eén ieder gaat de deur uit

Om op eigen benen te staan

En in die latere jaren

Heb ik veel ervaring opgedaan

 

Ma die kwam steeds helpen

Als het nodig was

In mijn woelig leven

Kwam dat wel van pas

 

Nu ben ik zelf oma

Denk over dingen na

Ik kan niets veranderen

Aan fouten die ik bega

 

Wel weet ik onder tussen

Nu pa er niet meer is

Mijn moeder is mijn moeder

Dat had ik in het verleden mis

 

Nu kunnen we wel praten

Vormen een moeder dochter paar

Als je daar zo oud voor geworden bent

Heb je toch nog iets voor elkaar

 

Dus ma ik wil graag hopen

Dat ook ik wijsheid wist te vergaren

Ik denk dat je zult zeggen

Het verstand komt met de jaren

Paasquiz

8 apr , 2020,

 “De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden.” “Geloofd zij God die zijn profeet gezonden heeft!”

Bijbelquiz

apr , 2020,

BIJBELQUIZ – deel 1

1.
2. ❤ ⛔ ��
3. ⛵
4.
5.
6. ✋ ☁ ☔
7.
8.
9.
10.⤵️

ANTWOORDEN BIJBELQUIZ – deel 1

20190223_145959-1

Getuigenis: Zand voor een terras

1 apr , 2020,

Patrick is een terras bij ons aan het leggen. Helaas was het zand op. Normaal gezien ga je naar de winkel om nieuw zand bij te kopen. Die situatie is door de corona nu anders: de winkels zijn niet open, geen zand te koop. En zo’n onafgewerkt terras vind ik ook maar niets en hoe lang de winkels dicht blijven weten we nog niet.
Terwijl ik naar het terras keek zei ik tegen God : Heer in Uw Woord staat dat we U mogen vragen wat we nodig hebben.  Wel Patrick heeft zand nodig om dit verder af te werken anders ligt het hier nog zo een poos en wij kunnen er nu geen gaan kopen.  Dank U, Heer dat U voorzien zult..  In mijn binnenste vroeg ik me af : zou Hij daarin voorzien ?

Een paar uur later maken we een wandeling en komen een echtpaar tegen waarvan de vrouw en haar dochtertje naar Credo komen. De man is niet gelovig maar toen hij geopereerd werd, enkele weken terug, hebben we het dochtertje elke dag opgehaald en teruggebracht van school.  Patrick had hem ook zijn diensten aangeboden om hem te helpen om enkele bomen in hun tuin neer te leggen. Ze vinden het nu wel goed met elkaar. Patrick vertelde dat hij het terras niet kon afwerken bij gebrek aan zand.  Wat bleek : hij had nog enkele zakken zand liggen die we mochten hebben. Ik kon wel een jubeldansje doen.

Op slechts enkel uurtjes tijd was dit eenvoudig gebed verhoord.